jestem podobno delikatna jak biała róża ... żyje na swojej wyspie-błękitnej wyspie...


... Człowiek jest wyspą ktoś kiedyś rzekł dryfuję więc gdzieś po morzach, morzach głów, morzach słów, morzach ust po falach ciał zdobytych na jeden raz chodzę co dzień na własny brzeg dalej już nie i patrzę w dal bezludna jest wyspa mojego ja i nic nie zmienia się nie mogę wyjść poza mnie.. lecz dziś rzucę się jak w butelce list między was.. ta myśl doskwiera mi Człowiek jest wyspą po za swój brzeg nie wyjdę więc, choć próbuję morze głów, morze słów wokół mnie lecz cholernie daleko do człowieka jest przebijam się głową co dzień i ciągle mur i lecę w dół żeby tak z kimś bliżej niż dotyk być lecz dziś spadł nagle deszcz jak z nieba list cichy szept spadł deszcz.. na wyspie mej wsród kropel strug slady stóp więc musi być NADZIEJA to TY czy jednak Bóg ...
"Wyspa" Janusz Onufrowicz




moje motto: chwila która trwa może być najlepszą z Twoich chwil...